مفتون ( 1334 - 1268 ) ميرآقا كبريايى ، متخلص به مفتون ، فرزند شمس الدّين ، ملقب به شمس العرفاء ، در سال 1268 هجرى شمسى در شهر همدان چشم به جهان گشود . مفتون تحصيلات مقدماتى را در زادگاه خود فراگرفت ، ازآن‌پس به آموختن علوم ادبى و عربى پرداخت و رموز شعر و فنون عروض و قافيه و بديع را نزد مظهر همدانى و سيد قلندر تلمذ كرد . از همان دوران كودكى به شعر علاقه و دلبستگى يافت و در مجامع اهل تصوف و مجالس عرفا همراه پدرش بود و با مشرب و افكار عرفانى آشنا شد و شعرش تحت تأثير مضامين عرفانى قرار گرفت . در آغاز شاعرى پيمان تخلص كرد ، بعد آن را به مفتون ، و مفتون كبريايى تغيير داد و به انجمن ادبى همدان راه يافت و با بزرگان ادب و استادان شعر درآميخت و از اعضاى مؤثر آن انجمن گرديد . مفتون از شعراى توانا و نامور همدان و استاد شعر بود و شعرش مورد توجه ادبا و شعرشناسان قرار گرفت . وى چون داراى افكار آزادىخواهانه بود با سرودن اشعار اجتماعى و ملى و ميهنى در بيدارى مردم نقش مؤثرى ايفا كرد و براثر همين افكار پس از شهريور 1320 مدت يك سال در يكى روستاهاى درجزين همدان به اتهام همكارى با آلمانىها به حال تبعيد به سر برد . مفتون تا قبل از شهريور 1320 زندگى آرام و مرفهى داشت و در شهر خود كافه‌اى به نام بهارستان ، در باغى مصفا داير كرد و از اين رهگذر امرار معاش مىنمود و چون از حقوق اصناف همواره حمايت مىكرد به عنوان رئيس اتحاديه اصناف انتخاب شد و چند دوره نيز از طرف مردم به عضويت انجمن شهر برگزيده گرديد . مفتون در سال 1334 در سن شصت‌وشش‌سالگى چشم از جهان فروبست و جسد